ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ - ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 1
«Απομεινάρι θαυμαστό ερμιάς και μεγαλείου,
όμορφε ξένε και καλέ, και στον ανθό της νιότης,
άμε και δέξου στο γιαλό του δυνατού την κλάψα».
(Διονύσιος Σολωμός, «Ο Πόρφυρας»)
Έμοιαζε οικείος Αυτός που ανέστησε τον φίλο. Που γιάτρεψε
πόνο πολύ. Που άκουσε το κλάμα των δυνατών και των αδύναμων. Μα θα απέμενε στον
ανθό της νιότης Του μόνος Του. Έρημος, διότι οι άνθρωποι ήθελαν και θέλουν να
πάρουν μόνο, χωρίς να νιώθουν ότι αυτό ήταν το μεγαλείο Του. Το ότι δεν ζήτησε
και δεν ζητά, ούτε σύμβολα νίκης, ούτε ρούχα στρωμένα χάμου, ούτε τραγούδι,
ούτε έπαινο. Μόνο δίνει. Και το ήξερε ότι θα μείνει μόνος Του. Όποιος αγαπά, με
τη μοναξιά του μένει. Μα όσες φορές κι αν τον ρωτήσεις, αν θα άλλαζε την αγάπη
με τα «ζήτω», την ίδια απάντηση θα έπαιρνες.
Όμορφος ξένος και καλός. Όσοι θέλουν να Τον συντροφέψουν στα εισόδια της αγάπης, θα λιγοστέψουν τη δική τους ερημιά. Μαζί Του.
π. Θεμιστοκλής
Μουρτζανός
5 Απριλίου 2026
Κυριακή των
Βαΐων
